Little Children (2006)

Sarah Pierce is een jonge, verveelde huisvrouw die haar dagen doorbrengt in het park in een middenklasse-buitenwijk van Boston, met echtgenoot Richard vaak aanwezig in zijn afwezigheid en dochtertje Lucy als een hinderend blok aan het been. In het park ergert Sarah zich dagelijks aan de woorden die huismoeders Mary-Ann, Theresa en Cheryl in de nabijheid van hun kroost naar elkaar spuien. Als na een jaar de door de vrouwen tot “Prom King” gebombardeerde huisvader zijn herintrede in het park doet, zet de vlotte jongeman de versufte harten van de pruilende kotersjouwers in vuur en vlam. Voor 5 dollar stapt Sarah met haar dochter Lucy achteloos richting schommel om zich naast huisvader en zoontje te positioneren, een voorzichtige omhelzing en een gespeelde zoen te ontfutselen, waarbij ze het drietal irritante huismoeders met hun spruiten uit het park jaagt.

Brad Adamson heeft zijn talent voor American football nooit kunnen benutten en sukkelt voor het tweede jaar met zijn rechtenstudie, waarbij hij jegens zijn vrouw Kathy de schijn ophoudt dat hij netjes elke dag studeert. Kathy, een documentairemaakster, werkt flink aan haar carrière, terwijl Brad voor zoontje Adam zorgt en met het joch frequent naar het park of het zwembad gaat.

Als oude vriend Larry Hedges, een in ongenade gevalllen flik, hem voor het grasveld weet te strikken, hervindt Brad zijn passie voor American football en maakt hij zichzelf als quarterback tot een belangrijke waarde in het team van de Guardians. Coach Bullhorn Bob toetert aanzienlijk luider sinds de komst van zijn aanwinst en ziet weer hoop aan de horizon, hopende dat zijn spelers – onder wie Dewayne Rogers, Tony Correnti, Bart Williams, Richie Murphy en Pete Olaffson – tot betere prestaties zullen komen.

Sinds het “hug and kiss” moment moeten Sarah en Brad steeds aan elkaar denken, maar de vrouw vraagt zich af waarom de man zich niet meer in het park laat zien.
Het huwelijk tussen Sarah en Richard bereikt een dieptepunt wanneer Richard door zijn vrouw op heterdaad wordt betrapt tijdens het masturberen voor het computerscherm. Richard heeft een geile bewondering ontwikkeld voor een sexy digibabe die zichzelf voorstelt met de naam Slutty Kay.

Sarah trekt haar stoute schoenen aan en bestelt een flashy badpak uit een catalogus, waarna ze op het zwembad met haar zwoele zwemoutfit de aandacht van Brad wil winnen. Tijdens hun talrijke bassinbezoeken komen Sarah en Brad steeds nader tot elkaar, terwijl hun kinderen Lucy en Aaron een fragiele vorm van vriendschap ontwikkelen. Door een hevige regenbui strandt het verliefde stel in Sarahs woning, waar de verboden liefde gedurende het dutje van de kinderen in de wasruimte in de kelder tot uitdrukking komt in een heftige vrijpartij.

In het journaal op Channel 5 News gaat het over Ronald J. McGorvey, die na een gevangenisstraf voor onheus zedelijk gedrag – exhibitionisme – tegenover een minderjarige op vrije voeten komt en weer bij moeder May komt wonen. Ronnie lijdt aan een psychoseksuele ziekte die pedofilie heet en wil boven alles contact met anderen vermijden.

Larry, de flik,  heeft weinig levensmotivatie, maar hervindt zijn strijdlust door zijn obsessie te botvieren en de kansarme kinderliefhebber het leven zuur te maken. De agent in ruste roept het Comité van Bezorgde Ouders in zijn lusteloze leven en lanceert een lastercampagne tegen de pedofiel die – ondanks het verbod om in de buurt te komen van scholen en speelpleinen – volgens velen een serieuze dreiging vormt voor de veiligheid in de buurt. Bij de voordeur van de McGorveys weet de politie te voorkomen dat Larry op de vuist gaat met moeder May en zoon Ronnie, maar de oude vrouw smijt hem – in het bijzijn van vriend Brad – in het gezicht dat haar jongen nooit zal aanrichten wat de agent heeft veroorzaakt. In zijn dienstjaren heeft de ongelukkige Larry een tienerjongen doodgeschoten en na diagnose van posttraumatische stressstoornis zijn functie als politieman neergelegd.

Ronnie brengt een bezoek aan het zwembad, waarna één lifeguard en twee agenten komen opdraven om de engerd te verwijderen en de bezorgde badgasten gerust te stellen.

Zijn moeder May regelt voor haar zoon een afspraakje met een vrouw van zijn eigen leeftijd, maar na een redelijk bemoedigend begin blijkt dat Ronnie tot niet veel meer komt dan zich masturberen in Sheila’s auto, de date, met als gevolg een hulpeloze huilbui van Stella.

De affaire tussen Sarah en Brad neemt steeds serieuzere vormen aan, maar de vrouw raakt verscheurd door de weekends waarin ze louter thuis kan wegkwijnen bij de gedachte dat ze de man van haar dromen op maandag weer in de armen kan vliegen.

Wanneer Brad uiteindelijk examens moet afleggen – waar hij uiteindelijk niets voor heeft gedaan vertrekken hij en Sarah op een geheime weekendtrip.

Na een avondje met de boekenclub – een vinnige discussie over het vrijelijke gedrag van Madame Bovary met Sarahs parkgenote Mary-Ann en Jeans vriendinnen Laurel, Josephine en Bridget – beseft Jean de bizarre kronkels waarin Sarah zich momenteel wringt om het bestaan naar zich toe te trekken.

Kathy hoort ondertussen haar zoontje Aaron – immer getooid met een groengele hofnarmuts – uitweiden over zijn vriendinnetje Lucy en moedigt Brad aan om de Pierces voor een etentje uit te nodigen. Tijdens het diner voelt Kathy een seksuele spanning tussen Sarah en Brad, waarop ze moeder Marjorie vraagt om haar man overdag te vergezellen en hem uit de buurt van haar concurrente te houden.

Brad scoort tijdens een wedstrijd American football de beslissende touchdown en ervaart hoe zijn heimelijke geliefde op de tribune hem met alle bezieling toejuicht. Larry wil graag met zijn makker een biertje drinken op de overwinning, maar Brad verlangt meer naar Sarah.

Hij vraagt Sarah om spoedig haar biezen te pakken en met hem naar elders te vluchten om gezamenlijk een nieuw leven op te bouwen. Het verliefde koppel spreekt af om elkaar de volgende avond in het park te treffen.

Een beschonken Larry wordt door de barkeeper uit de tent gelokt en begeeft zich naar het huis van de McGorveys, waar hij moeder May, zoon Ronnie en de buurt wakker maakt. De oude May tracht de doldrieste dronkaard te weerhouden van nog onheil, maar moet haar tussenkomst bekopen met een duw op de grond, een hartaanval en de dood.

Na het nieuws van de verpleegster en enkele adviezen van de adviseur op de intensive care vertrekt de zoon alleen met de bezittingen van zijn moeder naar de lege woning. Ronnie treft een briefje aan waarin May hem een boodschap achterlaat: “Please be a good boy”. Ronnie raakt van slag en gooit thuis in een hystrische bui alles overhoop om pas tot rust te komen wanneer hij in de schuiflade een keukenmes ontwaart.

Ondertussen neemt Sarah in de haast slechts Lucy en één tas mee, terwijl Brad liefdevol afscheid neemt van Aaron, en dan stiekem het huis verlaat.

Op weg naar het park staat Brad andermaal perplex van de kunsten van een aantal skateboarders, die hem vervolgens aanmoedigen een poging te wagen om een kunstje op een rijdend plankje te flikken. Brad glijdt van de ijzeren stang hard op het trottoir en mist als gevolg van een black-out zijn afspraak met Sarah.

De jonge moeder laat haar dochter een ogenblik achter op de schommel om Ronnie, huilend op een ander swingtouw, te troosten, maar als Sarah zich omdraait, ziet ze een onbemande schommel en roept ze in paniek meermaals de naam van haar dochter. Waneer ze haar dochter uiteindelijk aantreft onder een straatlamp waar ze naar de vliegjes zat te kijken plaatst Sarah Lucy in het kinderzitje op de achterbank en rijdt naar huis in de donkere nacht, niet wetend dat Brad in het ziekenhuis op liefhebbende wijze vraagt naar zijn echtgenote.

Larry is Ronnie naar het park gevolgd om zijn spijt te betuigen voor het dodelijke drama en raakt bezorgd wanneer hij bloed ziet druppelen van de schommel waarop Ronnie zijn pijn en verdriet zit weg te wiegen. Ronnie heeft zichzelf gecastreerd om inderdaad een “brave jongen”  te kunnen zijn zoals zijn moeder heeft gevraagd. Larry grijpt zijn kans om zijn fout uit het verleden goed te maken en haast zich met Ronnie naar het hospitaal.

Het verleden kan men niet veranderen, maar de toekomst is een ander verhaal.

“Little Children’ is 136 minuten lang, maar lijkt te kort.

Alle personages hier zijn zo boeiend, dat je meer tijd met hen zou willen doorbrengen. Eén van de tekortkomingen van de film is dan ook dat sommige karakters te weinig de kans krijgen om zich te ontwikkelen. Vooral de echtgenoten van Sarah en Brad hebben daaronder te lijden. Sarah betrapt haar man terwijl hij aan het masturberen is, een vrouwenslip onder z’n neus en foto’s van een digitale bimbo op z’n computer. Maar op dat moment wordt vreemd genoeg later nooit teruggekomen, en de man blijft een schaduwachtige figuur.

Ook het einde wordt wat al te snel afgeraffeld. Het siert Todd Field dat hij geen lang uitgerekte, clichématige dramatische climax aan z’n film wilde geven, maar zoals het nu is lijken de laatste tien minuten wat onbevredigend. Na een langzame, methodische opbouw, krijgen we plots drie of vier plotwendingen en dan is het afgelopen.

Wàt er gebeurt is goed, maar de regisseur had ook voor die scènes gerust z’n tijd mogen nemen.
De hoofdrollen zijn in ieder geval uitstekend. Kate Winslet stelt het zonder make-up, maar hoe ze ook probeert, ze blijft aantrekkelijk én een actrice die geen lange huilbuien of monologen nodig heeft om de emoties van haar personage duidelijk te maken.

Wat mij betreft een prachtfilm.

About these ads
Dit bericht werd geplaatst in Film en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s