GUNFIGHT at the OK CORRALL


VOORGESCHIEDENIS

Wanneer Wyatt Earp in 1879 in Tombstone arriveerde met zijn vrouw, Mattie Blaylock, en zijn twee broers Virgil en Morgan, was de Staat Arizona Amerikaanse grondgebied. Tombstone is een snel groeiende, zilver-mijnstad (bevolking ongeveer 900) waar mannen (zoals John Heath) soms werden gelyncht voordat ze legaal konden worden opgehangen.


Niet lang na zijn aankomst, de bevolking van Tombstone was zowat verdubbeld, werd Wyatt benoemd tot plaatsvervangend sheriff. De baan was van korte duur. Wyatt wilde een andere, meer prestigieuze baan. Hij wilde graag de positie van Cochise County Sheriff, maar de job ging naar een nieuwkomer, Johnny Behan, met wie Wyatt al snel op gespannen voet leefde.


Zowel Behan als Wyatt Earp wilden de wet zijn in Tombstone. Beide waren ook verliefd op dezelfde vrouw – Josie Marcus, een prachtige showgirl. Erger nog, Behan kwam terug op een eerder gamaakt akkoord met Wyatt en was een vriend van “The Cowboys ‘, een groep van voornamelijk eerlijk boeren met een aantal veedieven in hun midden.


In tegenstellig tot wat beweerd wordt in verschillende films waren de “Cowboys” redelijk populair in Tombstone. Vele van hun leden waren weliswaar “kleine veedieven” en soms al eens betrokken bij overvallen. Toch waren ze gemakkelijk in de omgang en vooral betekenden zij een soort “werkzekerheid” voor de saloons waar ze het grootste deel van hun geld spendeerden.


De Clantons bijvoorbeeld waren succesvolle ranchers, met een grote Ranch in Charleston, Arizona. Ze waren absoluut zeker in verband te brengen met sommige van de “Cowboys” maar vandaar om ook hen te gaan betichten van veediefstal, was zeker een stap te ver. Ike Clanton was in elk geval niet erg geliefd, hij was een stugge vent die vooral uit de bol ging als hij gedronken had. Zijn broer Billy was meer geliefd en vooral een hard werkende rancher. De andere Clanton broers John en Phin werkten op de Ranch.

Er was vooral dat er heel wat animositeit of “bad blood” was tussen de Earps, de Clantons en de McLaurys. Beide partijen hadden verbaal elkaar bedreigd terwijl Virgil Earp, toen een Adjunct – Marshall, het fysiek aan de stok kreeg met de McLaurys en Ike Clanton.


En dan was er ‘Doc Holliday‘, die alles nog erger maakte. Doc, eens tandarts ergens in het Oosten, maar hier in het Westen een professionele gokker, werd goede vriend van de Earps. Doc stond bekend om zijn slechte gezondheid (tuberculose) en zijn snel revolver trekken. Toentertijd werd gezegd onder de mensen van Tombstone dat Doc de echte bron van de problemen tussen de Earps en de Cowboys was, ondanks zijn ‘beschaafde manieren. ”

Doc Holliday Medical Bag

Het incident dat er direct aan vooraf ging was een poging tot overval op de postkoets op 15 Maart 1881. Twee mensen werden gedood en een gevangene ontsnapte. Er werd gezegd dat “Doc Holliday” erachter zou hebben gezeten, maar dat is waarschijnlijk niet zo. Ike Clanton beweerde dat waarschijnlijk Doc Holliday (en misschien zelfs Wyatt Earp) achter deze overval zaten.

In deze context begon de hele zaak.

HET GAAT SLECHTER

Te veel drank maakt dat een man domme dingen gaat doen. In de nacht van 25 oktober 1881, had Ike Clanton te veel gedronken.

Terwijl hij stond te drinken in het Alhambra Saloon, was Ike begonnen met meer bedreigingen te uiten aan het adres van de Earps en Doc Holliday. Bij het horen van deze bedreigingen, betrad Doc betrad de saloon en probeerde Ike te provoceren om zijn pistool te trekken. Ike was echter niet gewapend. Tombstone had namelijk een wet tegen het dragen van een wapen in de stad.

Niet tevreden probeerde Holliday om van de salooneigenaars gedaan te krijgen dat Ike een wapen zou krijgen. Doc’s plan was duidelijk om Ike neer te schieten. Mensen herinneren zich nog de beroemde repliek van Doc wanneer Ike dreigde hem neer te schieten:

”You’re a Daisy if you do” (Je bent een madeliefje als je dat doet).


Morgan Earp, die onlangs tot deputy gemaakt door zijn broer Virgil – de stad Marshall – beëindigde de strijd, maar deze zette zich voort op straat. Wanneer Ike Wyatt Earp zag, zei hij tegen hem dat hij de volgende dag zou krijgen in een “man tegen man” gevecht..

Nadat deze bedreigingen gokte Ike het grootste deel van de nacht. (Een zeer populair spel op het moment heette “Faro.”). Zijn spelpartners voor ten minste een groot deel van nacht waren Sheriff Behan en Virgil Earp!


Omdat hij de hele nacht door kaart speelde had Ike niet echt de kans om uit te slapen. De volgende morgen, de 26e oktober, liep Ike door de stad met een geweer dat hij had weten te krijgen. Hij dreigde ermee de eerste Earp neer te schieten die hij zag.

Virgil, handelend in zijn officiële hoedanigheid, sleepte Ike Clanton naar de rechter op beschuldiging van het doorbreken van een ordonnantie van de stad, nl. het dragen van een wapen. Voordat ze aankwamen aan het gerechtsgebouw sloeg Virgil Ike neer met zijn wapen. De rechter beboette Clanton met een boete van 25 dollar en zijn geweer werd in beslag genomen. Hij was weer ongewapend.

Kwaad dreigde Ike om af te rekenen met de Earps. Wyatt gaf Ike zijn nu beroemde antwoord:

”Als je zo graag een gevecht wil,
wil ik om het even waar gaan om met jou te vechten.”

Op zijn weg naar buiten kwam Wyatt Earp Tom McLaury tegen. Nog overstuur van zijn confrontatie met Clanton, kreeg Wyatt woorden met de Cowboy. Deze zei dat hij ongewapend was, en dus kwam er geen vuurgevecht. Woedend sloeg Wyatt Tom neer met zijn pistool en liet hem bloedend achter op straat.

Dat was slechts het begin.


VUURGEVECHT OP FREMONT STREET

Op de middag van 26 oktober, waren de Clantons en McLaurys op de OK Corral. Hoewel hun plan was om hun paarden te nemen en naar huis te gaan, bleven ze verder gaan met het uiten van dreigementen tegen de Earps. Ze vernamen ook dat Virgil had besloten om Doc Holliday te Deputiseren (benoemen als plaatsvervangend Marshall). Met deze beslissing wad iedereen in de Earp-clan nu “sheriff.”
Wanneer de Earps en Doc hun beroemde “walk through town” begonnen konden ze niet weten dat zij op het punt stonden een van de grootste legendes van het Amerikaanse Wilde Westen te creëren. Hun plan was gewoon de Cowboys ontwapenen op de Corral.


Terwijl de vier mannen door Tombstone wandelden ontmoetten ze Johnny Behan. Sheriff Behan zei hen dat ze niet moesten trachten de Cowboys te ontwapenen, en dat hijzelf dat wel zou doen op de Corral. De Sheriff slaagde niet in zijn opzet. Hij kon de Earps er nie van overtuigen rechtsomkeer te maken, hoewel hij tegen Earp had gezegd : “I disarmed them” (Ik heb ze ontwapend).


Ondanks de legende heeft de shoot-out niet plaatsgevonden bij de OK Corral.Terwijl de Earps en Doc hun weg door de stad vervolgden gingen zij voorbij de OK Corral, maar de Cowboys waren er niet. Ze waren in het steegje voor Fly’s Photo Shop.
Wanneer Virgil Earp de Cowboys zag, zegde hij : “Handen omhoog. Ik ben gekomen om u te ontwapenen”

Billie Clanton

Getuigen zegden later dat Billy Clanton zei: “Schiet niet, Ik wil niet vechten”

Tom McLaury opende zijn jas om aan te tonen dat hij ongewapend was, terwijl Ike (ook nog ongewapende) naar Wyatt toe liep. Tot op vandaag kan nietamnd met zekerheid zeggen wie er eerst vuurde.


ER VALLEN DODEN.

Frank McLaury, de beste Schutter van de Cowboys, was de eerste hit. Hij werd dodelijk gewond. Zo waren ook zijn ongewapende broer Tom, en Billy Clanton. Wyatt tekende later een beschrijving van de posities van iedereen na de schietpartij en vertelde wat er gebeurd is in die eerste seconden:

”Ik wist dat Frank McLaury de reputatie had een goed schot te hebben en dat hij een gevaarlijk man was, en ik richtte dus op Frank McLaury … Mijn eerste schot trof Frank McLaury in de buik … Dat Tom McLaury ongewapend was ik wist het niet.”

Een getuige van de shoot-out, R.J. Coleman, getuigde later:

… na de eerste twee [schoten] liep Tom McLaury Fremont Street uit en viel neer. [Tom was dodelijk gewond.]

Johnny Behan, de Sheriff, zag de shoot-out. Hij herinnerde zich:

“… de eerste van wie ik zeker ben dat hij geraakt was is Frank McLaury. Ik zag hem verbijsterd kijken en wist dat hij geraakt was… Ike Clanton liep na de eerste paar schoten, denk ik, weg door het Fly-gebouw; het laatste wat ik van hem zag was hij door de achterkant van Fly’s Building richting Allen Street rende.”

Virgil en Morgan Earp werden beiden neergeschoten door Billy Clanton. R.J. Coleman zag het gebeuren:

“Billy Clanton stond in dezelfde positie als wanner ik voor het eerst zag. Ik zag hem twee of drie schoten vuren vanuit een gehurkte positie. Een raakte Morgan Earp, die struikelde en viel. Hij sprong hij weer recht en begon schieten … Ik denk dat Billy Clanton moeten zijn getroffen, maar die stond gehurkt, en vanop zijn knie vuurde hij twee schoten, waarvan een Marshall [Virgil] Earp trof. Wyatt en Morgan vuurden terug, Billy richtte zich op en viel toen neer, nog steeds met zijn pistool in zijn hand.

Billy stierf kort daarna. Zo ook Tom en Frank McLaury.

Doc Holliday werd ook neergeschoten door Frank McLaury. De enige gewapende persoon die ongedeerd bleef was Wyatt Earp.

Toen de rook was opgetrokken verscheen Sheriff Behan op het toneel om Wyatt Earp arresteren voor moord. Getuigen hoorden Earp zeggen tegen Behan:
”Ik zal niet gearresteerd worden vandaag. Je hebt me teleurgesteld Johnny toen je zei dat ze niet gewapend waren.”

Drie dagen na de shoot-out, hield de lijkschouwer een lijkschouwing. Ondertussen namen de Earps hun intrek in het Cosmopolitan Hotel waar ze veiliger waren dan in hun eigen huis.

HET ONDERZOEK VAN DE LIJKSCHOUWER.

Hebben de Earps en Doc Holliday een misdrijf gepleegd of hebben ze alleen maar geprobeerd de Cowboys te ontwapenen? Wanneer de lijkschouwer zijn lijkschouwing hield hoorde zijn uit tien man bestaande jury vecshillende getuigen.
Sheriff Behan getuigde op 29 oktober 1881. De Epitaph, een van de kranten van Tombstone, drukte zijn getuigenis. De volgende dag volgden er nog meer getuigen, met inbegrip van Ike Clanton, wiens verhaal werd gepubliceerd door de Daily Nugget.

Aan het einde van de lijkschouwing vond de jury:
”… Na het lichaam te hebben onderzocht, en na het horen van de getuigenissen, komen wij tot de bevinding dat de persoon Frank McLaury … aan zijn einde kwam in het stadje Tombstone op de 26e dag van de oktober, 1881, door de gevolgen van pistool en schotwonden toegebracht door Virgil Earp, Morgan Earp, Wyatt Earp en ene Holliday, gewoonlijk “Doc Holliday genaamd.
… De uitspraak in de zaak van William Clanton en Thomas McLaury is dezelfde als hierboven”


De lichamen van de McLaurys en Billy Clanton werden aangekleed beter dan deze mannen ooit gekleed waren terwijl ze levend waren. Hun open doodskisten werden getoond aan het venster van de rouwkamer. Zij werden begraven op Boot Hill na een begrafenis bijgewoond door vrijwel de hele stad.
Sheriff Behan respecteerde de wens van Wyatt om niet de dag van de schietpartij te worden gearresteerd. Immers, hij had de zorg van zijn gewonde broers. Maar het duurde niet lang voordat Wyatt werd gearresteerd – beschuldigd van moord op de McLaurys en Billy Clanton.


HET PROCES TEGEN WYATT EARP

In de wereld van Wyatt Earp kon een strafzaak worden opgestart minder dan een maand na de arrestatie.
Gearresteerd samen met Doc Holliday (op 4 november 1881), begon Wyatt’s proces nauwelijks drie weken later. Gelukkig voor Wyatt was zijn vriend, Wells Spicer, de voorzitter van de rechtbank. De rechter stond Wyatt toe om te getuigen door het voorlezen van een verklaring opgesteld door zijn advocaat! De advocaten van de verdediging kregen geen kruisverhoor.

De tientallen getuigen die getuigden voor de vervolging waren anti-Earp mensen. De tientallen getuigen die getuigden voor de verdediging waren anti-Cowboy mensen. Er was slechts een onpartijdige getuige, HF Sills, een spoorweg ingenieur die getuigde hij de Cowboys had horen zeggen dat ze “Virgil Earp zouden doden”

Voor rechter Spicer waren de feiten over Ike Clanton van doorslaggevende betekenis. Zijn treiterende bedreigingen waren de start van de hele affaire, maar Clanton was helemaal niet gewond. Hoewel hij uithaalde naar Wyatt Earp voordat hij van het toneel wegliep, en hoewel hij makkelijk door van de Earp partij kon worden neergeschoten. Toch werd Ike niet neergeschoten.

Hier is een deel van rechter Spicer’s Advies: 1 december 1881
”… het grote feit, prominent in deze zaak, te weten, dat Isaac Clanton helemaal niet gewond was en dat hij waarschijnlijk als eerste zou kunnen gedood worden en waarschijniljk het gemakkelijkste …(maken dat ik ). .. niet kan weerstaan de vaste overtuiging dat de Earps verstandig hebben gehandeld, discreet, en vanuit voorzichtig oogpunt om hun eigen zelfbehoud te verzekeren, en dat ze meteen de bittere noodzaak inzagen dat ze zelf het eerste schot moesten vuren om zichzelf te kunnen redden van een zekere dood ….. het was een noodzakelijke handeling gebeurd in uitvoering van hun officiële plicht.”

De Earps werden vrijgesproken.


DE REST VAN HET VERHAAL

Niet lang na zijn vonnis kreeg rechter Spicer een bedreiging dat het “slechts een kwestie van tijd” zou zijn voordat hij werd vermoord. (Hij werd niet vermoord)
Op 28 december 1881, terwijl hij de straat overstak, werd Virgil Earp (die nog steeds Marshall was en herstelde van de OK Corral letsels) neergeschoten in de linker arm. Hij kon nooit meer voledig zijn linkerarm gebruiken.

In februari van 1882, diende Ike Clanton opnieuw een moordaanklacht in tegen de Earps – deze keer in een andere stad. Omdat er geen nieuw bewijs kwam waren het weggegooide kosten, hoewel Wyatt opnieuw gearresteerd werd. (De “non bis in idem” wet verbood een ander proces.)

De volgende maand, terwijl hij biljart speelde in een Tombstone salon werd Morgan Earp (Wyatt’s favoriete broer) in de rug geschoten. Een andere kogel miste Wyatt, die zwoer de moordenaar van zijn broer te zullen vinden. Binnen enkele weken had hij dat gedaan. In plaats van de verdachten voor een proces aan te brengen, nam Wyatt het recht in eigen handen.


Nu zelf op de vlucht, verlieten Wyatt en Josie Tombstone. Ze reisden naar het noorden tot in Alaska, maar ze settleden uiteindelijk toch in Californië, waar ze (zoals Wyatt’s ouders Nicholas Earp en Virginia) samen oud werden. Wyatt noemde zijn vrouw “Sadie,” na haar tweede naam. Hoewel ze drieënvijftig jaar samen leefden zijn ze nooit getrouwd. Hun vriend Doc Holliday hadden ze verlaten in Colorado, waar hij werd behandeld in een tuberculose-sanatorium. Het duurde niet lang voordat Doc dood was.

En wat te denken van Ike Clanton, de ongewapende man die wegliep van de strijd op Fremont Street? Hij werd neergeschoten en gedood op 1 juni 1887 toen hij 40 jaar oud was. Sommige mensen zeggen dat hij werd neergeschoten terwijl hij vee stal. Andere mensen zeggen dat hij werd gedood door een ingehuurde doder.

Ike was begraven in een ongemarkeerd graf langs Eagle Creek, in de buurt Springerville, Arizona. De mensen vergaten waar hij was tot 26 juni 1996, toen zijn naamgenoot, Terry “Ike” Clanton, het graf herontdekte.


Ik heb vier films over deze beroemde gunfight :

1. My darling Clementine (1946) met Henry Fonda
2. Gunfight at the O.K. Corral (1957), met Burt Lancaster en Kirk Douglas
3. Tombstone (1993), met Kurt Russell en Val Kilmer
4. Wyatt Earp (1994)met Kevin Costner

Elke film heeft pro’s en conra’s, en telkens een andere invalshoek.

Waarschijnlijk is de 1957 film van John Sturgess de beste.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Film, Wild West en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s