Fortunat (1960)

Een film van Alex Joffé.

Juliette Valecourt (Michèle Morgan) wordt tijdens de Duitse bezetting gezocht door de nazi’s nadat haar man, een bekende chirurg en hoofd van de ondergrondse, in hun handen  is gevallen. Ze probeert met haar kinderen te vluchten naar de vrije zone.

Haar lot wordt gekoppeld aan dat van de stroper Noël Fortunat, eigenlijk een eerlijke jongen met een licht drankprobleem. Juffrouw Massillon, een behulpzame vrouw en lerares van Fortunat (“un mauvais élément) probeert Juliette te helpen. Fortunat verneemt later dat ze door de Duitsers werd gefusilleerd.

Juliette en haar kinderen (Maurice en Pierrot) moeten naar de vrije zone worden gebracht. Daarom moeten ze de beruchte “Ligne de Démarcation” oversteken. Het is Fortunat die belast wordt met deze taak. Hij zal zich moeten voordoen als de echtgenoot en vader van de kinderen.

Als ze veilig aankomen in Toulouse nemen Noël, Juliette en haar kinderen hun intrek in een huis waar ook een joods gezin is ondergedoken. Ondanks hun verschillende sociale achtergronden hebben Juliette en Noël een hechte band van vriendschap. Die wordt versterkt door de gemeenschappelijke vijand, de Duitsers.

Wanneer in 1943 de Duitsers ok het “vrije gedeelte” bezetten wordt het joodse paar weggevoerd.

Uiteindelijk zal Juliette na de oorlog terugkeren bij haar man die Buchenwald heeft overleefd.

Fortunat verdwijnt terug in de anonimiteit.

Fortunat is een boeiend tragikomisch melodrama waarin een realistisch en ontroerend beeld van het leven voor het gewone volk, in Frankrijk tijdens de bezetting, wordt geschetst.

De film brengt twee legendes van het witte doek samen, Michèle Morgan en Bourvil.

Dit is een echt mooie en goed gemaakte film waar de tijd geen vat op  lijkt te hebben. Vandaag (2011) is deze film nauwelijks gedateerd.

Met zijn stemmige regie roept deze film op een gevatte manier de periode van onzekerheid en angst op van de gewone man in de straat tijdens de bezetting. Komische momenten worden vaak onmiddellijk gevolgd door een plotselinge tragische ontwikkeling.

Het aangrijpende einde – hoewel bijna geheel voorspelbaar – is bijzonder ontroerend. De nadruk ligt op de sociale barrières die alleen maar konden worden doorbroken door een catastrofale als een oorlog.

 

Michèle Morgan is subliem. Bourvil is zijn eigenste zelf. Een kleine voetnoot nog : Maurice (de oudste zoon) wordt gespeeld door de toen 14 jarige Frédericq Mitterand.


Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Film en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s