16 Maart 1968 – My Lai

16 maart 1968 – Een routineopdracht van het Amerikaanse leger dat op zoek was naar de vijand, liep uit op een bloedbad. De 115 Amerikaanse soldaten roeiden een compleet dorp uit. Meer dan 500 ongewapende Vietnamese burgers komen om het leven.

De Amerikaanse soldaten hadden geen enkele reden om de mensen te vermoorden. Behalve het vermoorden van de onschuldige dorpbewoners, waaronder veel kinderen en bejaarden, werd ook al het vee doodgeschoten. Na de moordpartij brandden ze het volledige dorp af.

 

Na het Tetoffensief van januari 1968 speelde de Amerikaanse inlichtingendienst informatie door waaruit bleek dat het 48e bataljon van de Vietcong zich schuilhield in het dorp My Lai, dat door de Amerikanen “Pinkville” werd genoemd. Het rapport meldde dat er zich geen vrouwen of kinderen meer in het dorp bevonden; op de avond van 15 maart kreeg de A-compagnie de opdracht om de noordelijke vluchtroutes vanaf het dorp te blokkeren, terwijl de B-compagnie ten westen van My Lai werd gedropt om zich aan te sluiten bij de overige twee eenheden. Een kapitein gaf de soldaten de opdracht om de nederzetting en de oogst in brand te steken en alle Vietcong-strijders te doden, evenals eventueel vee. Achteraf verklaarde een aantal soldaten dat hun missie simpelweg was geweest alle mensen die ze tegenkwamen te doden, maar de herinneringen van de uitleg op 15 maart spreken elkaar vaak tegen.

 

Zo’n 140 soldaten van de Charlie Company van een Amerikaans bataljon vielen die ochtend van 16 maart 1968 het dorp My Lai in centraal Viëtnam binnen. Ze waren ervan overtuigd dat het dorp vol Viëtcong-guerillastrijders zat en hadden zich voorgenomen om in een rechtstreeks confrontatie met deze vaak onzichtbare vijanden hun vele gesneuvelde makkers te wreken. Tegen het eind van de dag hadden ze – al naargelang van de schattingen – 300 tot 500 mensen doodgeschoten: ongewapende mannen, vrouwen en kinderen. Onderzoek wees later uit dat geen van de dorpelingen ook maar iets met de Viëtcong te maken had.

 

Het bloedbad werd beëindigd toen een helikopter van het Amerikaanse leger tussen hun eigen troepen en de overgebleven Vietnamezen landde; het exacte aantal slachtoffers is nooit vastgesteld, maar het monument op de plek van het bloedbad draagt 504 namen. Slechts elf bewoners van My Lai overleefden het offensief. De drie soldaten die zich in de helikopter bevonden die de dorpelingen het leven redden kregen in 1998 alsnog een medaille toegekend voor hun actie.

 

Het incident werd onderzocht door een officier van de infanterie, die concludeerde dat 22 dorpelingen per ongeluk om het leven waren gekomen; het leger beweerde indertijd nog steeds dat My Lai een militair succes was geweest waarbij 128 Vietcong-guerrilla’s waren gedood. In november 1968 schreef Tom Glen, een soldaat, een brief waarin hij een aantal divisies van het Amerikaanse leger beschuldigde van wreedheden ten opzichte van de Vietnamese burgers. Colin Powell, die later Minister van Buitenlandse Zaken zou worden onder George W. Bush, moest de zaak onderzoeken en weerlegde de klachten van de soldaat met de conclusie dat “de relatie tussen Amerikaanse soldaten en het Vietnamese volk uitstekend is”.

Het bloedbad van My Lai was nog steeds onbekend bij het grote publiek, totdat soldaat Ron Ridenhour dezelfde aantijgingen als Glen naar voren bracht in een brief die hij stuurde naar president Richard Nixon, het Pentagon, het Ministerie van Binnenlandse Zaken en een groot aantal Congresleden. De meeste geadresseerden negeerden de brief, maar Mo Udall, een senator uit Arizona, ondernam actie.

 

In september 1969 – twee maanden voor de inhoud van de brief openbaar werd gemaakt – werd kapitein William Calley beschuldigd van meervoudige moord en veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Hij ging in hoger beroep bij zowel de militaire rechtbank als een beroepshof, waarna zijn straf werd omgezet in tien jaar. Na hiervan een derde te hebben uitgezeten onder de vorm van huisarrest kwam hij in 1974 vrij. Vijfentwintig andere soldaten werden ook aangeklaagd, maar geen van hen werd schuldig bevonden.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Oorlog en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s