Luc Tuymans – De Wandeling (The walk) (1993)

Ik heb besloten een nieuwe rubriek te openen. Ik zal ze “verwondering” noemen. Hierin zal ik dingen plaatsen die mij verwonderen, zo simpel is het.

Ik zal beginnen met een werk van Luc Tuymans. Ik moet bekennen dat schilderkunst mij meestal onberoerd laat, en dat ik er weinig of niets van afweet, laat staan begrijp.

Ik heb een aantal interviews met Tuymans gelezen en gezien. Hij kwam mij meestal als arrogant, zeer zelfingenomen en ja zelfs irritant over.

Maar ik moet zeggen dat ik een aantal van zijn werken heb gezien en dat ik – euh ja – verwonderd was.

“Tuymans is de Polanski van de hedendaagse schilderkunst – kijkend door de lens die hem afzondert van een verschrikkelijke wereld die geheel en al de zijne is.”

Het uitgangspunt van Luc Tuymans is vervreemding. Het private wordt daarbij veralgemeend tot het banale, of het niet ter zake doende kortweg. De blik van de argeloze toeschouwer valt op schilderijen die er op het eerste gezicht onschuldig, ja soms poëtisch uitzien, juist omdat de eigenlijke gruwel er is uit weggelaten.

Dit wordt prachtig geïllustreerd in dit werk “De Wandeling” uit 1993. Het is gemaakt naar een foto waarop Hitler en Albert Speer te zien zijn op een alledaagse wandeling in Berchtesgaden.

We krijgen het gevoel dat er iets verschrikkelijks schuilgaat achter deze schijnbaar banale, alledaagse snapshot.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Verwondering en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s