A Courageous Heart – Irena Sendler

De film vertelt het waargebeurde, bijzondere verhaal van Irena Sendler, in het Pools Sendlerowa geheten.

Irena Sendler was een Poolse verpleegster die er eigenhandig in geslaagd is om tijdens de Tweede Wereldoorlog meer dan 2,500 joodse kinderen uit de klauwen van de Nazi’s te redden door hen tijdig uit het getto van Warschau te smokkelen en bij vrienden en kennissen elders in Polen onder te brengen. De rest van haar leven wijdde zij aan het alles in het werk stellen om die kinderen met hun families te herenigen, met wisselend succes, daar het merendeel van hun familieleden door de Nazi’s omgebracht was in de kampen.

Na de oorlog ontving ze diverse onderscheidingen waaronder de “Orde van de Witte Adelaar”, de hoogste Poolse onderscheiding. Daarnaast werd zij door het Israëlische Holocaustinstituut Yad Vashem onderscheiden als “Rechtvaardige onder de Volkeren”.

De rol van Irena wordt op een indrukwekkende wijze gespeeld door de Nieuw-Zeelandse actrice Anna Paquin, die al op 11-jarige leeftijd een Oscar won voor haar bijrol in de film “The Piano”.

In de epiloog van de film zijn beelden te zien van een interview, opgenomen in 2005. Hierin vertelt Irena Sendler over moederdag en vraagt ze aandacht voor de Joodse moeders die afstand deden van hun kinderen en spreekt ze over de Poolse moeders die deze kinderen opnamen en na de oorlog, veelal met pijn in het hart, weer afstand van hen moesten doen.

Op 15 februari 1910 werd Irena Krzyzanowski in Otwock geboren, ongeveer 15 km ten zuidoosten van Warchau. Zij groeide hier op. Haar vader was een van de eerste Poolse socialisten en hij had een grote invloed op zijn dochter. Zij studeerde Poolse literatuur en was lid van de linkse Unie van Democratische Jeugd. Haar vader was arts en had de zorg over veel Joodse patiënten, van wie er veel in armoede leefden. Haar hart ging naar deze mensen uit.

Als ze 20  is krijgt ze een hoge functie bij de sociale dienst in Warchau. Onder haar leiding werd er voedsel en financiële steun uitgereikt aan wezen, armen en bejaarden, waaronder veel Joden. Om ervoor te zorgen,dat de Joden bij een inspectie door de nazi’s niet uitgehaald werden, waren die ingeschreven onder een fictieve naam of werden ze als ernstig zieke patiënten gerapporteerd.

Wanneer in 1940 een groot deel van Warchau omgebouwd wordt tot getto voor de Joden is Irena verbijsterd. Ze meldt het aan de Zegota, de Poolse ondergrondse verzet en vertelt hen van haar plan om Joodse kinderen te redden. Op dat moment stierven er door honger en besmettelijke ziekten al zo’n 5000 mensen per maand. Om toegang te krijgen in het getto gebruikt Irena haar positie als leidinggevende van de Sociale Dienst en krijgt een toegangsbewijs van de afdeling, die over de epidemische ziekten gaat. Ze bezocht het getto dagelijks en deelde voedsel, medicijnen en kleding en kreeg op die manier veel contacten met de mensen. Uit solidariteit met de Joden droeg ze een Jodenster.

Om de Joodse kinderen te kunnen redden, moest ze toestemming van de ouders krijgen om de kinderen mee te neme. Hoewel ze hen niet kon bewijzen, dat de kinderen zouden overleven, was ze er wel zeker van, dat de kinderen zouden sterven als in het getto zouden blijven. Om te kunnen slagen in haar missie had Irena hulp van buitenaf. Ze had vrienden bij diverse centra van de Sociale Dienst, die hielpen bij het vervaardigen van valse documenten. Op die manier zijn 2500 kinderen aan een nieuwe identiteit gekomen en werden ze het getto uitgesmokkeld.

Op verschillende manieren werden ze het getto uitgehaald: in aardappelzakken, in doodskisten of als slachtoffer van de tyfus. De kinderen werden door anderen naar een opvangadres gebracht: kloosters, weeshuizen of gezinnen. Irena hield de ware identiteit en hun nieuwe identiteit in code bij en begroef haar geheim in glazen potten in de tuin van haar buurman. Op een dag zou ze alles opgraven en de kinderen vertellen wie ze waren.

In oktober 1942 werd Irena gearresteerd en gevangen gezet door de Gestapo.Ze was de enige, die alle namen en adressen wist. Ze is gemarteld, maar heeft stand kunnen houden. De nazi’s konden wel haar lichaam breken, (ze brak beide benen) maar niet haar geest. Ze weigerde haar vrienden en de kinderen te verraden en na 3 maanden werd ze ter dood veroordeeld.

Terwijl ze op de uitvoering van de doodstraf wacht gaar de Zegota, het verzet, aan het werk en koopt een Duitse soldaat om. Hij vraagt haar voor een extra ondervraging en laat haar ontsnappen. De volgende morgen staat ze op de lijst van geëxecuteerde Polen.

Na de oorlog graaft Irena de potten met namen en adressen op en probeert elk kind terug te vinden. De meeste kinderen kan ze terugvinden, maar de meeste ouders zijn in het getto of in de concentratiekampen overleden.

De kinderen wisten alleen haar codenaam, Jolanta, maar de meeste vergaten haar nooit. Jaren later krijgt een een onderscheiding voor haar moedige daden. Haar foto komt in de krant en snel werd ze gebeld en geschreven door een groot aantal van de geredde kinderen.

Irena heeft zichzelf nooit een held gevonden, maar vond, dat ze zelfs nog te weinig heeft gedaan voor het Joodse volk. Het spijt me, dat ik niet meer heb kunnen doen, zei ze vaak.

Op 12 mei 2008 is Irena op 98 jarige leeftijd in Warchau overleden.

In het laatste kranteninterview voor haar dood liet Irena Sendler de wereld nog eens in het diepste van haar ziel en hart kijken.

“Every child saved with my help is the justification of my existence on this Earth, and not a title to glory. (…) We who were rescuing children are not some kind of heroes. Being called a hero irritates me greatly. In fact the opposite is true – I continue to have qualms of conscience that I did so little. I could have done more. This regret will follow me to my death.”

Jammer dat deze bijzondere vrouw een film krijgt die niet met de monstermiddelen van “Schindler’s List” is gemaakt.

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Film, Oorlog en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op A Courageous Heart – Irena Sendler

  1. ceesincambodja zegt:

    Aandoenlijk verhaal en ik zou graag de film zien.
    Gelukkig is ze oud geworden, een lichtend voorbeeld.

    Ceesgegroetje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s