De bevrijding van Halle – Hondzocht (3 september 1944)

Op zondag 3 september 1944, bij dageraad, bevond de Guards Armoured Division (Brits gepantserde gardedivisie) zich nog in Noord-Franse Douai.Luitenant-generaal Brian Horrocks, bevelhebber van het 30ste Britse legerkorps , besloot zijn ochtendbriefing met “Tot vanavond, in Brussel”.

Hierop begaf deze gepantserde eenheid zich op weg naar de Belgische hoofdstad via twee wegen: links de Grenadier Guards (via Doornik, Lessen en Herne) en rechts de Welsh Guards, die Halle zouden bevrijden in de vooravond : hun dagrapport spreekt van 18 uur. Hun voorhoede zou zelfs Brussel nog bereiken voor het vallen van de nacht.  Honderdtwintig kilometer werden niettegenstaande weerstandbiedende Duitsers  in Leuze, Lessen, Lettelingenen in Hondzocht in tien uur afgelegd.

Het eerste weekeinde van september is het traditioneel kermis in Halle. Zo ook in 1944, maar dat jaar werd er nog meer gevierd. Op zondag 3 september van dat jaar verscheen rond 17 uur op de Edingsesteenweg de eerste Engelse troepen (Welsh Guards) die Halle als eerste Vlaamse stad zouden bevrijden.

Een heugelijke maar ook dramatische dag.

In Hondzocht reden de Engelse Tanks op 3 september 1944 van Saintes naar Halle toen de Welsh Guards plots een colonne Duitse soldaten opmerkten die van Bierk kwam. De Engelse tanks zetten zich onmiddellijk in stelling. Alhoewel zij geen kans maakten begonnen de Duitse soldaten te schieten.

De Engelse tanks maakten een omsingelende beweging  en vielen langs de velden de Duitse colonne  aan. Voor dat de Duitsers zich overgaven vielen er in hun rangen drie doden. Sommigen vluchten de velden in, richting Eysingen. Het gros werd gevangen genomen en overgedragen aan het Halse verzet. De gevangen werden opgesloten in de kelder van een grote schuur (Hoeve Deleener) aan de Edingsesteenweg.

Er vielen 4 doden.De negenjarige Francine Leroux was met haar vader op de fiets naar de Engelse bevrijders komen kijken. Tijdens het gevecht had vader Alfons Leroux zich met zijn dochtertje in een greppel beschermd. Het mocht niet baten. Een verloren kogel was haar fataal. De drie Duitse doden (Rudolf Kirchausen , 35 jaar uit Krefeld, Heinz Kuntze en Martin Hillig) werden langs de nu verdwenen weg Malavisé/Bellingen begraven.De site van het gevecht van 3 september 1944 is praktisch onveranderd gebleven.

Deze vier dodelijke slachtoffers werden gisteren als het ware uit de anonimiteit gehaald.

De plechtigheid werd bijgewoond door een massa mensen. Onder hen nog mensen die het bewuste schietincident hebben meegemaak en zich de bevrijding van Hondzocht nog herinneren.

De eerste Engelse Jeep op de “Chaussée d’Enghien”

De bevrijding heeft in Halle nog een zware tol geëist. Vier Hallenaren verloren het leven: Isidoor Devillé, Joseph Michel, Victor Demesmaeker en Louis Thibaut.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geschiedenis, Halle, Oorlog en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De bevrijding van Halle – Hondzocht (3 september 1944)

  1. Zeer boeiend! Ik wist niet dat Halle de eerste Vlaamse stad was die bevrijd werd.
    Ik zou ook graag willen weten precies hoe de vier Hallenaren om het leven gekomen zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s