Buffalo Bill in Brussel (1891)

Buffalo Bill (Scott County (Iowa), 26 februari 1846 – Denver (Colorado), 10 januari 1917), eigenlijk William Frederick Cody, was een van de kleurrijkste figuren uit het Wilde Westen.

Zijn bijnaam kreeg hij toen hij een baan aannam om de werkers aan de Kansas Pacific Spoorweg te voorzien van bizonvlees (de Engelse benaming voor de bizon is buffalo). Cody won de bijnaam toen hij in een wedstrijd “buffels schieten” won met 69 tegen 48.

Hij had veel baantjes, waaronder huidenjager (trapper) stierenvanger, goudzoeker (Forty-niner) in Colorado, ruiter in de Pony Express in 1860, gids bij kolonisten-karavaans, menner van postkoetsen, soldaat in de Amerikaanse Burgeroorlog en hotelmanager. Hij werd beroemd door zijn Wild West Show.

Met Sitting Bull

Na zijn belevenissen in het “westen” ging Buffalo Bill de showbusiness in. Hij toerde door de Verenigde Staten met spektakels gebaseerd op zijn “Western”-avonturen. In 1883 richtte hij de “Buffalo Bill Wild West Show” op, een circusachtige attractie die jarenlang rondtrok. Zowel Annie Oakley (een vrouwelijke scherpschutter) als Sitting Bull maakten deel uit van deze show.

Annie Oakley

In 1887 trad hij met het hele circus op in Londen bij de viering van het jubileum van koningin Victoria  en in 1889 maakte hij een tour door Europa.

Hij sloeg zijn tenten op in de nabijheid van de wereldtentoonstelling van Chicago in 1893, een slimme zet die zeer bijdroeg tot zijn populariteit.

Na zijn dood werd hij op eigen verzoek begraven in het Lookout Mountain Park in Colorado, even ten westen van de stad Denver aan de rand van de Rocky Mountains en uitkijkend over de grote vlakte (the Great Plains).

Indiaans dorp in het Coloseum

De Wild West Show in Europa

Van april 1883 tot november 1916 trok Buffalo Bill rond met zijn Wild West Show. Driemaal maakte hij een tournee door Europa. Hij verbleef daarbij zo’n tien jaar in onze streken. Tijdens de eerste oversteek in 1887-1888 mocht enkel Engeland getuige zijn van het openluchtspektakel. Maar gedurende de twee volgende tournees, tijdens de periode 1889-1892 en 1902-1906, werden er in totaal ongeveer tien landen bezocht, waaronder twee keer België.(Frankrijk, Luxemburg, Italië, Duitsland, Hongarije, Oostenrijk, Roemenië, Engeland, België en Spanje.)

In  1891 (28 mei) kwam de Wild West Show voor de eerste keer naar België Gedurende twee  volle weken werden er voorstellingen gegeven. Op 11 juni ging het naar naar Antwerpen waar ze bleven tot en met 17 juni. Daarna trok de show Engeland.

Omdat de Belgische bevolking nog nooit de gelegenheid had gekend indianen in levende lijve te zien, was de komst van de Wild West Show een apart en sensationeel gebeuren. De personages van de romantische verhalen over het Wilde Westen zouden nu echt in ons land te bewonderen zijn.

In de programmaboekjes van 1891 kon men lezen  : « 100 Indiens sauvages qui ont pris part à la dernière insurrection et qui furent faits prisonniers, accompagnent Buffalo Bill avec la permission du gouvernement des Etats-Unis. »

De “gevaarlijke” roodhuiden, die nb. als “gevangenen” met Buffalo Bill meereisden moesten als lokaas dienen om veel volk naar de voorstellingen te lokken. De Indianen worden steeds als “les indiens hostiles”, “les habitants primitifs”, “les Peaux-Rouges cruels” of “les ennemis irréconciliables”  beschreven.

Ze waren in staat tot “des cruautés de toutes sortes, des tortures et la mort”.


Een half jaar tecoren had “Wounded Knee” een definitief einde gemaakt aan de indiaanse troubles en bevonden de meeste indianen zich veilig en wel in reservaten.
Hoewel dus “l’existence des Peaux-Rouges va bientôt faire partie de l’histoire du passé” zien we dank zij Buffalo Bill nog enkele unieke exemplaren van het rode ras in levende lijve.

De indianen worden steevast als verliezende partij opgevoerd.  Een eenvoudig, maar typerend voorbeeld is het feit dat, terwijl alle cowboys nog in het zadel zitten, er reeds verschillende indianen van hun paard zijn gevallen en – getroffen door een kogel – op de grond liggen.

Buffalo Bill beschouwde in het dagelijkse leven de indianen wel als “evenwaardig” maar in de show waren ze steevast de inferieure en verliezende partij.

Indiaans dorp in Brussel

Optocht Brussel

In België 1891

De opening van de show was ronduit verbluffend. De gehele cast werd op spectaculaire manier aan het publiek voorgesteld.

Op maandag 1 juni woonde het Belgisch koningspaar, Leopold II en Marie-Henriette, de voorstelling bij. Ze werden verwelkomd door John Burke en Nate Salsbury. Nadat ze plaats hadden genomen op de tribunes, speelde de fanfare de Brabançonne en werd een boeket orchideeën overhandigd door een indiaans jongetje dat luisterde naar de naam Johnny-Burke-No-Nec. Twee dagen later kwam de koningin, vergezeld van de Brusselse burgemeester Buls, nogmaals naar de show kijken.

Het beschilderen van de Teepee

Als tussendoortje en ontspanning reisden de troep van Buffalo Bill op dinsdagochtend met de trein naar Waterloo om er de beroemde slag tussen Napoleon en de legers van Pruisen, Engeland en Nederland (onder leiding van Blücher en Wellington) te herdenken.  Aan de “Leeuw van Waterloo” werd halt gehouden en vertelde de gids wat er exact gebeurd was op 18 juni 1815.

De cowboys en indianen waren totaal ongeïnteresseerd. Waarschijnlijk hadden ze zelf meer dan genoeg meegemaakt op de prairiën. In het plaatselijk museum schreef Bill Cody in het gastenboek : “True to friend and foe, W.F. Cody”

Indiaanse Ruiters en oorlogskleren (onderaan)

Tijdens de voorlaatste voorstelling te Brussel gebeurde er een zwaar accident. Eén van de ruiters  was bij de val van zijn paard onder de voorpoten van zijn rijdier terechtgekomen. Hij liep ernstige inwendige verwondingen op. Ook de dag daarna gebeurde er een ongeluk. Een indiaan werd per ongeluk geraakt door een geweerschot en – hoewel er met losse flodders werd geschoten – liep hij een serieuze schotwonde aan de knie op. Een Gentse dokter Vandermeulen, toevallig aanwezig op de voorstelling, diende de eerste zorgen toe.

Omdat de show zo succesvol was, besloot Buffalo Bill nog enkele dagen in Brussel te blijven en de voorstellingen in Gent te schrappen. Gevolg was protest uit Gent. Toch bleef het zo en op 11 juni ging het gezelschap naar  Antwerpen.

De koningin was diep onder de indruk van Buffalo Bill en zijn show en nodigde haar “held” uit op het koninklijk paleis te Laken. Marie-Henriette gaf hem een rondleiding doorheen het nog onvoltooide kasteel, de stallen, het park en de wintertuinen.

Nadat de ongelooflijke succesvolle shows te Antwerpen trok het gezelschap ,aar Engeland op woensdag 17 juni met de stoomboot Lincoln.

Er zou nog een tweede bezoek volgen aan België in september 1906. Wat opviel was dat nu de Indianen niet meer als baarlijke duivels werden afgeschilderd maar als “les gens les plus pittoresques du monde” waarvoor men bewondering aan de dag legt.

Bron : “De invloed van Buffalo Bill op de beeldvorming van de indianen” (Maaike Vanden Berghe, Scriptie 2002 UGent)

Custers last stand in Wild West Show

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geschiedenis, Indianen, Wild West en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Buffalo Bill in Brussel (1891)

  1. Pretty good post. I just stumbled upon your blog and wanted to say that I have really enjoyed reading your blog posts. Any way I’ll be subscribing to your feed now.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s