Stalag Luft III – The Great Escape

The Great Escape is een Amerikaanse film uit 1963 over de Tweede Wereldoorlog. Het is een verfilming van een waargebeurd verhaal tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het gaat over een gevangenkamp waar geallieerde ontsnappingsspecialisten bij elkaar gezet zijn in de verwachting dat ze daar niet uit kunnen ontsnappen.

De film werd geregisseerd door John Sturges.

De rol van James Coburn, die een van de drie succesvolle ontsnappers speelt, is gebaseerd op Flight Lieutenant Bram van der Stok. Van der Stok was een militair vlieger tijdens de meidagen van 1940 en Engelandvaarder. Hij ontsnapte met hetzelfde schip als de soldaat van Oranje, Erik Hazelhoff Roelfzema. In Engeland nam hij dienst bij de RAF waarna hij werd neergeschoten en gevangen werd genomen in Stalag Luft III. Van der Stok bereikte veilig Engeland via Spanje waarna hij weer actief vloog in het Nederlandse RAF Squadron.

25 maart 1944 – Een groots opgezette ontsnapping uit het Duitse gevangenenkamp Stalag Luft III leidde tot de bevrijding van drie Engelse officieren. Gepland was om 220 gevangen te laten ontsnappen door een 102 meter lange tunnel.

Stalag Luft III was een gevangenenkamp voor vijandige piloten. De naam was een afkorting van “Stammlager Luft 3”, letterlijk vertaald Basiskamp Lucht 3.In het kamp, 160 kilometer zuidoostelijk van Berlijn, werden 10.000 geallieerden gevangen gehouden.

Ruger Bushel staat rechts.

In januari 1943 leidde Roger Bushell een plan voor een grote ontsnapping. Het plan was om drie diepe tunnels te graven, die ook wel Tom, Dick en Harry werden genoemd. Elke tunnelingang werd voorzichtig uitgekozen om er zeker van te zijn dat hij niet door de kampbewaarders ontdekt kon worden. Tunnel “Tom” begon in een donkere hoek van een hal van een van de barakken, “Dicks” ingang was verborgen in een afvoerput in een van de wasruimtes en de ingang van “Harry” was verborgen onder een fornuis in hut 104. Door deze benamingen kon over de tunnels gesproken worden zonder het woord tunnel te gebruiken.

De “aanleg” van tuintjes was nodig om het zand kwijt te heraken.

Er moest diep gegraven worden en de tunnels moesten smal blijven, anders konden de Duitse seismografen ze ontdekken. In de tunnels werden zuurstofpompen aangebracht en het lukte de gevangen zelfs met gestolen goederen verlichting aan te brengen.

David McCallum als “Pinguin”

Met drie tunnels waren de gevangenen druk in de weer om al het zand te kunnen dumpen. Het makkelijkste was om kleine hoeveelheden te laten vallen uit kleine zakken, gemaakt van sokken, die men aan de zijkant van het lichaam in de broek droeg. De gevangen die rondliepen om het zand te verspreiden werden, door de manier van voortbewegen, “Pinguïns” genoemd. Soms dumpten de gevangen het zand in de kleine tuinen waar ze mochten tuinieren. Terwijl de ene de aarde omwoelde dumpte de ander het zand, voor een buitenstaander leek het net of ze een gesprek voerden.

Duitse Bewakers.

Roger Bushell (rechts)  met Duitse bewaker.

Uiteindelijk werkte deze methode niet langer omdat de bewakers steeds meer gevangenen oppakten die hiermee bezig waren. Er werd besloten om “Dick” op te vullen met zand van de overige twee tunnels. Omdat deze tunnel ingang zeer goed verborgen was, werd “Dick” ook gebruikt voor de opslag van verschillende items zoals postzegels, vervalste vervoerbewijzen, kompassen, vals geld, en ook aangepaste kleding, bestaande uit oude Duitse uniformen en burgerkleding. Echte burgerkleding werd gestolen van de Duitse staf. Deze materialen werden uiteindelijk gebruikt door de ontsnapte gevangenen om makkelijker te kunnen reizen buiten het gevangenenkamp.

Later werd tunnel Tom ontdekt en gedicht.

Harry bleef echter onopgemerkt en in maart 1944 was de tunnel klaar. Men wachtte tot volle maan om te ontsnappen. Toen 76 geallieerden door de tunnel gekropen waren, werd de poging ontdekt. De Duitsers openden een klopjacht en wisten binnen enkele uren 73 gevangen te pakken, waarvan er 50 werden geëxecuteerd.

De gevangenen hadden voor de ontsnapping 30 scheppen, 1400 blikken, 4000 bedplanken, 90 bedden, 62 tafels,  76 banken, 34 stoelen, 582 vorken, 1219 messen, 478 lepels, 69 lampen, 246 waterkannen, 1000 meter elektriciteitssnoer, 3424 handdoeken en 1700 dekens gebruikt.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Film, Oorlog en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s