Wounded Knee – 29 december 1890

Het bloedbad van Wounded Knee (Engels: Wounded Knee Massacre) was een bloedbad onder Indianen door de Amerikaanse cavalerie op 29 december 1890, in het plaatsje Wounded Knee in South Dakota.

In 1890 hadden de Noord-Amerikaanse Indianen feitelijk al het onderspit gedolven tegen de blanken. Een deel van hen leefde onder erbarmelijke omstandigheden in het Pine Ridge-reservaat. Ze raakten in de ban van twee mystici. In Nevada voorspelde de pacifistische Paiute indiaan Wovoka de Indianen een herboren en paradijselijke Aarde zonder blanken, en met terugkeer van alle overledenen, als de Indianen voortaan oprecht zouden leven, geen alcohol meer zouden drinken en zichzelf ritueel zouden reinigen.

Chief Bigfoot, broer van Touch the Clouds sneuvelde in de sneeuw tijdens het bloedbad bij Wounded Knee

Kicking Bear, een Sioux-indiaan van de Miniconjou Lakota, die in het Pine Ridge-reservaat leefde, reisde naar Wovoka om kennis te nemen van diens religie, gaf er zijn eigen draai aan, en voorspelde de uitroeiing van de blanken. Speciale hemden – heilig geworden door een rituele geestesdans – zouden bescherming bieden tegen de kogels van de blanken.

De autoriteiten in het Pine Ridge-reservaat raakten bevreesd voor een opstand. Ze verboden de geestesdans en schakelden het leger in.

De Miniconjou Lakota haalden Sitting Bull over om zich bij hen te voegen, maar voor het zover was, werd hij door de Indiaanse politie gearresteerd. Er ontstond een schermutseling. Sitting Bull, zeven van zijn krijgers, en zes leden van de Indiaanse politie kwamen hierbij om.

De zevende cavalerie ging onder bevel van majoor Samuel Whitside op zoek naar de Miniconjou die het reservaat waren ontvlucht. Op 28 december 1890 werd de groep gevonden, dertig mijl ten oosten van Pine Ridge. De uitgeputte en slecht tegen de winterkou geklede Indianen boden geen verzet. Ze kregen de opdracht een kamp op te slaan bij de Wounded Knee-beek, vijf mijl westelijker.

De volgende ochtend wilde het leger de Indianen ontwapenen. Hun medicijnman Gele Vogel voorspelde dat de geestesdanshemden hen zouden beschermen tegen de kogels van de militairen.[bron?] Intussen probeerden enkele soldaten een van de Indianen zijn geweer te ontnemen. Zij wisten niet dat hij doof was en zagen zijn onbegrip aan voor verzet. Er ontstond een worsteling waarbij het geweer per ongeluk afging en een soldaat neerviel.

Het was 29 december 1890 toen een doofstomme jongen ( waarschijnlijk Black Fox ) viel en per ongeluk een oud geweer liet afgaan.

Dit was het begin van een hevige schietpartij. Van dichtbij vuurden de soldaten, ondersteund door snelvurende Hotchkiss-kanonnen, in de groep Indianen die slechts gewapend waren met de knuppels en messen die ze hadden verborgen in dekens.

De geestesdanshemden hielpen niet. Tientallen Indianen, onder wie veel vrouwen en kinderen, werden neergemaaid. De enkele Indianen die erin geslaagd waren om te vluchten werden kilometers ver buiten het kamp achtervolgd en gedood. In totaal kwamen meer dan 200 Indianen om. Er sneuvelden 25 militairen, en 39 raakten gewond. De volgende lente, toen het leger terugkeerde, werden van de lijken die waren blijven liggen 144 indianen, waaronder 44 vrouwen en 16 kinderen, begraven in een massagraf.

Ongeveer 30 soldaten werden gedood tijdens de vijandelijkheden.

Het bloedbad was de laatste oorlogshandeling in een serie van gewapende conflicten tussen het Amerikaanse leger en Indianen. De militairen werd na afloop een medaille toegekend.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geschiedenis, Indianen, Vandaag in de geschiedenis en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s