Achter de Wolken

Gisteren op TV.

De liefde komt maar één keer langs, al de rest zijn afkooksels.
Twee mensen komen elkaar na meer dan veertig jaar weer tegen. Ooit waren ze geliefden, maar het leven liep anders. Zij trouwde met zijn beste vriend. Na al die jaren, weer single, zoeken ze elkaar weer op.

Om deze memorabele samenwerking optimaal op het scherm te brengen, werd gekozen voor een speciale aanpak.  Daarbij zit de camera de acteurs op de huid, net als in een fictiereeks. Als kijker zit je daardoor op de eerste rij en blijf je toch de theatersfeer voelen.

De tekst Achter de Wolken  werd geschreven en gemaakt in nauwe samenwerking met Jo De Meyere en Chris Lomme, na talrijke intense gesprekken. Het werd een coming of age verhaal over mensen op leeftijd, De liefde en het leven zijn de inzet. Achter de wolken leest als een novelle.

Chris Lomme (°1938) en Jo De Meyere (°1939) zijn van geen kleintje vervaard én maten zich met de jaren een eigen imago aan. Lomme, bijvoorbeeld, speelt vaak de ijskoude, staalharde diva. Jo De Meyere is (of was) John Nauwelaerts uit Flikken en Heterdaad. En zoveel meer.

Samen stonden ze nooit in het theater, wel in de film : “Hard Labeur”.

In een wat surreëel decor ontplooit zich een spel dat aanvankelijk te veilig is maar geleidelijk almaar ontroerender wordt. De twee spelen een stel oude geliefden die na de dood van hun beider partners terug toenadering zoeken. Uit gemis, uit verlangen en uit onvervalste begeerte.

“En hier sta ik dan, oog in oog met mijn niet geleefde leven”.

“Ik wil je aanraken”, fluistert Jo De Meyere. Ineens transformeert Lomme. Met durf, tederheid en guitigheid duiken Lomme en De Meyere in een voorzichtige vrijscène. ‘Retroseks!’, roept De Meyere uit.

En dan is er de verwoestende slotscene.

De personages spreken over sterven, afscheid én het krakkemikkig nabootsen van geluiden… Plots zie je het. Op het toneel staan tere mensen die hun leven aan één liefde en het theater gaven. Hun liefdes zijn ze kwijt. Het theater nog niet. Ze verschuilen zich achter hun personages door wiens mond ze vertellen over altijd nazinderend verdriet en over de ware liefde wiens hand ze misschien te snel losten. En zo wordt “Achter de wolken” eenvoudig, innemend theater over de vuurrode, passionele ondertoon in zilvergrijze verlangens.

Het stuk laat je achter met een krop in de keel.

Groots.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Theater en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s