Bob Dylan – 17 mei 1966 in de Manchester Free Trade Hall, Manchester (UK)

Na de sessies  voor “Positively 4th Street”  wilde Dylan op het podium kunnen reproduceren  wat hij in de studio had gemaakt.

Hij begon al snel een band samen te stellen met verschillende muzikanten , zoals bassist Harvey Brooks en organist Al Kooper, die voor hem hadden gespeeld op Highway 61 Revisited.

Het grootste deel van de muzikanten kwam echter uit Ronnie Hawkins ‘groep, Levon en de Hawks (later omgedoopt tot de Band) . Dylan was onder de indruk geweest van de groep toen hij ze zag spelen in Toronto.

Drummer Levon Helm en lead gitarist Robbie Robertson werden snel uitgenodigd om mee te draaien in de begeleidingsgroep van Dylan. Wanneer Kooper de band verliet als gevolg van stress werden bassist Rick Danko, pianist Richard Manuel, organist Garth Hudson, en drummer Bobby Gregg  gevraagd om bij de Band te komen. Ze waren allemaal behalve Gregg lid van de Hawks.

Uiteindelijk zou ook Gregg weggaan en zo werd de Band gevormd.
Dylan en zijn nieuwe begeleidingsgroep gaven sporadisch wat concerten in de Verenigde Staten en Canada, terwijl de eerste sessies voor Blonde on Blonde werden opgenomen.

Ergens in september 1965 trokken Dylan en de Band naar Woodstock, New York om te repeteren voor de tour die er aan kwam.  Een aantal nummers, zoals “Maggie’s Farm”, “Can you please crawl out your window? ‘ en “It ain’t me babe” werden weggelaten van de setlist.

De eerste reeks concerten vondt plaats in Noord-Amerika.

Ondertussen bleken de eerste sessies voor “Blonde on Blonde” niet te brengen wat ervan verlangd werd, zonder Al Kooper. Slechts twee nummers werden gereleased : “Can You Please Crawl Out Your Window?” en “One of Us Must Know (Sooner or Later)”

Dylan trok toen naar Nashville, Tennessee met een nieuwe line-up van studiomuzikanten. In april was Dylan klaar met de sessies voor Blonde on Blonde, en vervolgde hij de tour buiten Noord-Amerika.

Dylan ging eerst naar Australië, waar hij zeven concerten gaf in tien dagen in Sydney, Melbourne, Adelaide en Perth. De tour groep vloog toen naar Scandinavië voor concerten in Stockholm en Kopenhagen. Na Scandinavië ging Dylan naar de UK  (inclusief Noord-Ierland) in mei. Hij maakte een korte trip naar Parijs voordat hij de tour in London afmaakte.

Tijdens het concert van 17 mei 1966 in de Manchester Free Trade Hall, Manchester, werd Dylan uitgejouwd (zoals dat wel meer gebeurde). Op een bepaald moment riep ene John Cordwell  “JUDAS !”  Dit was tussen de nummers “Ballade of a Thin Man” en “Like a Rolling Stone”’.  Dylan repliceerde “I don’t believe you… You’re a liar”. Dan riep hij tegen de leden van zijn band  “Play it fuckin ‘hard!”. Waarop  ze vervolgens met “Like a Rolling Stone”  de set afmaakten..

 

Dit bericht werd geplaatst in Bob Dylan, Vandaag in de geschiedenis en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s