Boardwalk Empire – Het Rijk van Enoch Johnson.

Enoch Lewis “Nucky” Johnson (20 januari 1883 – 09 december 1968) was politieker en racketeer uit  Atlantic City, New Jersey. Vanaf de jaren 1910 tot zijn gevangenneming in 1941, was hij de onbetwiste ‘baas’ van de Republikeinse politieke machine die Atlantic City kontroleerde.

Met de “steun”  van zijn politieke positie kon hij zijn heerschappij over  Atlantic City uitbouwen. Die was op het hoogtepunt van zijn populariteit een toevluchtsoord voor de Drooglegging. Tegelijk was zijn organisatie ook betrokken bij het smokkelen, gokken en prostitutie.

Enoch Lewis Johnson werd geboren op 20 januari 1883 in Galloway Township, New Jersey als zoon van  Smith E. en Virginia Johnson.  Zijn bijnaam “Nucky” is afgeleid van zijn voornaam Enoch.

In 1886 werd Smith E. Johnson (1853-1917) verkozen tot sheriff van Atlantic County voor een termijn van drie jaar en verhuisde met zijn  gezin naar Mays Landing, de zetel van de provincie. Vermits de  sheriff zichzelf niet kon opvolgen slaagde Smith Johnson erin om de volgende twee decennia afwisselend als sheriff en dan weer als onder-sheriff te fungeren.

Smith Johnson was, samen met Atlantic County Clerk Lewis P. Scott (1854-1907) en Congreslid John J. Gardner, een lid van de driekoppige groep die de regeringen van Atlantic City en Atlantic County domineerde.

In 1905 werd Nucky Johnson’s  vader ondersheriff, en in 1906 trouwde hij met zijn tiener liefje, Mabel Jeffries, van Mays Landing.  In 1908 werd hij verkozen Sheriff van Atlantic County bij het verstrijken van zijn vader’s termijn, een functie die hij bekleedde tot wanneer hij werd afgezet door een gerechtelijk bevel in 1911.  In 1909 werd hij secretaris van het Atlantic County Republikeinse uitvoerend comite.

In 1911 werd de lokale politieke baas Louis Kuehnle wegens corruptie veroordeeld voor corruptie en naar de gevangenis gebracht. Nucky Johnson volgde hem op als leider van de Republikeinse politieke organisatie die Atlantic City en de Atlantic County regering kontroleerde.

Atlantic City was toen een toeristische bestemming. De leiders van de stad wisten wat te doen : de mensen geven wat zij wensten. En wat de toeristen wilden was de mogelijkheid om te drinken, te gokken en seks…..

De dirigenten van de Stad beseften al gauw dat een ontucht industrie de stad een enorme voorsprong op haar concurrenten zou opleveren. Daarom nam Nucky Johnson het besluit om het serveren van alcohol op zondag ( op dat moment verboden door de wet in New Jersey) toe te staan. Tegelijk werden ook gokken en prostitutie toegestaan, in ruil voor de betaling van beschermingsgeld door de exploitanten aan de organisatie. Dit alles gebeurde totaal wettelijk.

In 1912 overleed, Johnson’s vrouw Mabel. Johnson was een geheelonthouder, maar begon te drinken na de dood van zijn vrouw.

Hij heeft vele banen gehad tijdens zijn dertig jaar aan de macht, met inbegrip van County penningmeester, waardoor hij de provinciale uitgaven kontroleerde, uitgever van een weekblad, bank directeur, voorzitter van een bouw- en leningbedrijf, en directeur van de Philadelphia brouwerij.

Hij weigerde op te komen voor de Senaat  in de overtuiging dat het beneden de waardigheid van een “echte baas”  was mee te doen aan verkiezingen. Johnson was ook mede-verantwoordelijk voor de verkiezing van een aantal presidenten en senatoren.

In 1916 diende Johnson als campagneleider voor de Republikeinse kandidaat Walter E. Edge die opkwam voor de post van gouverneur.

Het was echter tijdens de drooglegging, landelijk ingesteld in 1919 en die duurde tot 1933, dat Johnson’s  macht haar hoogtepunt bereikte.

Het verbod werd niet gehandhaafde in Atlantic City, en als gevolg daarvan groeide de populariteit van de badplaats. De stad dan noemde zichzelf  “Playground The World”. De meeste van de inkomsten van Johnson kwamen van het percentage dat hij nam op elke liter verkochte illegale drank en op gokken en prostitutie activiteiten in Atlantic City.

Johnson zei ooit.:

“We have whisky, wine, women, song and slot machines. I won’t deny it and I won’t apologize for it. If the majority of the people didn’t want them they wouldn’t be profitable and they would not exist. The fact that they do exist proves to me that the people want them.”

Zijn inkomen uit illegale aktiviteiten bedroeg op zeker moment meer dan 500.000 dollar per jaar. Hij reed met chauffeur, in een 14.000 dollar poeder blauwe limousine, droeg dure kleren, inclusief een 1.200 dollar wasbeer vacht.  Zijn persoonlijke handelsmerk was een rode anjer, dagelijks vers, gedragen in zijn revers.

Op het hoogtepunt van zijn macht woonde Johnson in een suite van kamers op de achtste verdieping van het Ritz-Carlton Hotel, gelegen op de Boardwalk.

The Ritz, geopend in 1921, was de plaats waar Johnsononderdak gaf aan vele uitbundige feesten.  Hij stond bekend als zowel “de Tsaar van de Ritz” als “de Gevangene van de Ritz”.  Hij gaf vrijelijk aan mensen in nood, en werd alom geliefd bij lokale burgers. Zijn goedheid en vrijgevigheid waren legendarisch.

Johnson verklaarde ooit dat “when I lived well, everybody lived well”

Sinds de stichting was Atlantic City, net als alle andere vakantieoorden, afhankelijk van een  seizoensgebonden economie, en de inspanningen ter bevordering van het toerisme tijdens de koudere maanden waren niet succesvol geweest. De vrije beschikbaarheid van alcohol tijdens de drooglegging echter, maakte van Atlantic City de uitgelezen locatie voor het houden van congressen. In een poging om het hele jaar door een conventie ondersteunende economie te bevorderen, bouwde  Johnson de Atlantic City Convention Hall. Deze werd  geopend in mei 1929.

Onder Nucky Johnson werd  Atlantic City een van de belangrijkste havens voor het importeren van bootleg drank en, in 1927, stemde hij toe  om deel te nemen aan een losse organisatie van andere smokkelaars en afpersers langs de oostkust die de Big Seven of Seven Group werd genoemd.

Hij was de gastheer van de Atlantic City-conferentie in 1929, een vergadering van nationale georganiseerde misdaad leiders, onder wie Al Capone. Er bestaat een bekende foto waarop Johnson en Capone samen op de Boardwalk lopen.

Nucky Johnson’s naam werd vaak genoemd in een serie artikelen over ontucht in Atlantic City uit  1930 door William Randolph Hearst van de New York Evening Journal. Volgens sommigen zou echter ruzie onstaan zijn tussen Johnson en Hearst, omdat Johnson te close was met een showgirl die Hearts’ vaste date was bij zijn bezoeken aan  Atlantic City. Johnson werd vervolgens het middelpunt van een verhoogde controle van de federale regering, naar verluidt als gevolg van Hearst’s tussenkomst bij de administratie van Roosevelt.

In 1933 werd een vordering ingediend door de federale regering tegen Johnson voor de extra belastingen die hij verschuldigd op de inkomsten in 1927.

In 1933 werd de Prohibition Act (drooglegging) ingetrokken. Het was een katastrofe voor Atlantic City.

Op 10 mei 1939 werd Johnson uiteindelijk  aangeklaagd voor het ontduiken van belastingen op ongeveer 125.000 dollar van de inkomsten die hij van de exploitanten had ontvangen tijdens de jaren  1935, 1936 en 1937.

Na afloop van een proces van twee weken, afgesloten in juli 1941, werd  Johnson veroordeeld tot tien jaar in de federale gevangenis en een boete van $ 20.000.

Op 1 augustus 1941 trouwde Johnson, toen 58 jaar oud, met de 33-jarige Florence Osbeck, een voormalig showgirl, met wie hij al drie jaar samenwoonde. Tien dagen later, op 11 augustus 1941, ging  Johnson naar de Lewisburg Federal Penitentiary. Frank S. Farley volgde hem op als de leider van de machine.

Johnson werd voorwaardelijk vrijgelaten  op 15 augustus 1945, na vier jaar in de gevangenis, en bevestigde onde eed dat hij arm was, zoadat hij de 20.000 dollar boete nie moest betalen.

Na zijn vrijlating uit de gevangenis woonde  Johnson met zijn vrouw en broer in een huis van familieleden van zijn vrouw op Zuid-Elberon Avenue, Atlantic City.  Er werd gespeculeerd dat hij opnieuw naar een ambt zou dingen maar dat deed hij niet.

In plaats daarvan werkte hij in de verkoop voor de Richfield Oil Company, en, met zijn vrouw, voor Renault Winery.  In deze jaren gingen  Johnson en zijn vrouw soms naar lokale politieke diners of rally’s, waar dan aan het hoofd tafel zaten. Hij bleef onberispelijk gekleed, mét een rode anjer in zijn revers.

Johnson overleed op 9 december 1968 in het Atlantische County rusthuis in Northfield, New Jersey.

Zei de Atlantic City Press : “Johnson was born to rule: He had flair, flamboyance, was politically amoral and ruthless, and had an eidetic memory for faces and names, and a natural gift of command … [Johnson] had the reputation of being a trencherman, a hard drinker, a Herculean lover, an epicure, a sybaritic fancier of luxuries and all good things in life Johnson “

Dit bericht werd geplaatst in Crime, Film, Geschiedenis en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Boardwalk Empire – Het Rijk van Enoch Johnson.

  1. I’ve been browsing online more than 3 hours nowadays, yet I by no means found any fascinating article like yours. It is beautiful value sufficient for me. In my view, if all website owners and bloggers made good content as you probably did, the web will likely be much more useful than ever before.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s