Romy Schneider – “In het dagelijkse leven stel ik niets voor, maar voor de camera kan ik alles” (1938 – 1982)

Dertig jaren geleden stierf Romy Schneider.

Romy Schneider, pseudoniem van Rosemarie Magdalena Albach, (Wenen, 23 september 1938 – Parijs, 29 mei 1982) was een Oostenrijks actrice, die doorbrak met de vertolking van de rol van Elisabeth van Oostenrijk in Ernst Marischka’s filmcyclus Sissi.

Ze was de dochter van Magda Schneider en Wolf Albach-Retty, die beiden ook acteur waren. Omdat haar moeder Duitse was en Wenen tijdens haar geboorte bij Duitsland hoorde, kreeg Romy ook de Duitse nationaliteit.

Alhoewel de Sissi-films haar wereldberoemd maakten, kwam Schneider nooit meer van het suikerzoete imago van die rol af, die ze op de duur grondig beu was geworden.

Met beide handen nam ze het aanbod om te acteren in de nogal zwaarmoedige film “Christine” aan. Tijdens de opnamen in 1958 kreeg ze een relatie met haar medeacteur, de Fransman Alain Delon en trok met hem naar Parijs. Ze werkte daar o.a. met Luchino Visconti en Orson Welles.

Hoewel ze door het publiek nog steeds als Sissi gezien werd, betekende deze carrièrewending wel de ontsnapping aan haar imago. Via Frankrijk kwam ze in 1964 in Hollywood, waar ze samen met Jack Lemmon in “Good neighbour Sam” speelde en in 1965 in “What’s New, Pussycat” met Woody Allen.

In 1964 eindigde haar relatie met Delon, waarna ze een zelfmoordpoging ondernam. Later speelde ze nog met hem in “La Piscine” (1969).

In 1966 trouwde ze met Harry Mayen. Ze hadden elkaar leren kennen op de set van “La Piscine” (1969). In datzelfde jaar werd hun zoon, David geboren. Haar huwelijk met Mayen liep in 1975 ook op de klippen. Op de dag na de echtscheiding trouwde ze met haar privésecretaris Daniel Biasini. Later dat jaar werd dochter Sarah Magdalena geboren. Niettemin was ze niet erg gelukkig en raakte ze in deze periode aan de drank en nog later aan de drugs.

In 1975 schittert ze aan de zijde van Philippe Noiret in “Le Vieux Fusil”, een film gebaseerd op de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog in het dorpje Oradour-sur-Glane.

In haar tweede thuisland won Schneider twee keer een César, de “Franse Oscar”, voor haar hoofdrollen in ‘L’important c’est d’aimer’ (1974) en ‘Une histoire simple’ (1978).

Niet iedereen was betoverd door Romy Schneider. Het Duitse wonderkind Rainer Werner Fassbinder wilde haar in 1979 de titelrol schenken in “Die Ehe der Maria Braun”, maar na enkele ontmoetingen omschreef hij haar als “een domme koe”. Schneider beet terug dat ze hoe dan ook nooit van plan was geweest om samen te werken met zo’n “beest” als Fassbender.

In 1981 kwam er nog meer rampspoed in haar leven. De scheiding van Biasini werd gevolgd door het verongelukken van haar zoon David. Hij werd op 5 juli gespiest op een hek toen hij naar beneden viel tijdens een klimpartij bij het huis van de ouders van Biasini.

Haar favoriete tegenspeler is altijd Michel Piccoli geweest. Met hem speelde ze onder meer in “La Voleuse” (1969), “Les choses de la vie” (1969), “Le trio infernal” (1974) en haar laatste speelfilm “La passante du Sans-Souci”.

Niet lang na de première van “La passante du Sans-Souci” (op 14 april 1982 in Frankrijk), werd ze dood in haar woning in Parijs aangetroffen, een overdosis slaappillen zou de oorzaak zijn geweest maar later werd dat ontkracht en was de doodsoorzaak een hartaanval.

De plotse en onverwachte dood van de Franse topacteur Patrick Dewaere nauwelijks twee maanden later, stelde opnieuw veel mensen voor het  raadsel hoe het mogelijk was. Schneiders collega’s waren diep geschokt toen ze het overlijden vernamen.

“Het is nog te vroeg, ik moet eerst mijn gedachten nog ordenen”, zei Michel Piccoli. Jean-Louis Trintignant formuleerde het zo: “Ze was een van die zeldzame artiesten die grandioze prestaties kon leveren. Ze was een goede actrice”.

Rivale maar tevens een vertrouwde collega Annie Girardot: “Ik heb nooit met haar samengewerkt, maar we kenden elkaar al jaren. Wat ik in haar steeds bewonderde was haar onbegrensde inzet, terwijl ze voortdurend twijfelde aan haar eigen mogelijkheden”.

De laatste films die Romy Schneider had gemaakt waren “Claire de Femme” (1978) met Yves Montand, “La mort en direct” ( 1979) met Harvey Keitel, “La Banquière” (1980) met Jean-Lous Trintignant, “Fantasma d’amore” ( 1980) met Marcello Mastroianni, “Garde a vue” (1981) met Lino Ventura en haar laatste film “La Passante de Sans-Souci” (1981) met Michel Piccoli.

Het tempo van haar films lag de laatste jaren erg hoog: twee tot drie films per jaar. Voor een aantal artiesten zou dit een artistieke strop betekenen, ze worden immers ‘teveel’ gezien in films. Romy Schneider heeft er echter nooit veel moeilijkheden mee gekend, integendeel, ze had kort voor haar dood de wens uitgesproken ieder jaar drie films te maken. Het zou allicht geen probleem zijn geweest, temeer daar ze steeds werd overstelpt met interessante aanbiedingen en wanneer het kwam van een interessante regisseur, maakte ze steeds een afspraak om erover van gedachten te verwisselen. Deze optimistische en ambitieuze aanpak staat in schril contrast met de andere, tegengestelde berichtgeving die meestal over haar de wereld wordt ingestuurd.

Misschien kunnen we Romy Schneider best omschrijven als een zeer talentvolle en knappe actrice die haar beroep beschouwde als de leidraad van haar leven en die er niet in slaagde om dat in harmonie te brengen met een evenvol succes en regelmatig privé-leven. Door haar films zullen we Romy Schneider niet kunnen vergeten.

Ze werd begraven op de begraafplaats van Boissy-sans-Avoir. Haar zoon David rust in hetzelfde graf.

Dit bericht werd geplaatst in Film, Vandaag in de geschiedenis en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s