De val van de Vorst

Op 17 februari 1934 overleed Albert I ( 1875-1934). Hij was de derde kining der Belgen. De officiële doodsoorzaak was een ongelukkige val van de rotsen te Marche-les-Dames.

Albert I was 58 jaar en een ervaren en enthousiaste alpinist,  hij had zelfs de Mont Blanc bedwongen.

De rotsen langs de Maas waren zijn favoriete plek om te oefenen. Vandaag worden ze nog gebruikt als oefenterrein voor de Paracommandos. In de zomer klom Albert in de Dolomieten en de Alpen.

Die zaterdag ging hij in de vroege namiddag met zijn kamerheer, een zekere Van Dijck naar Marche, naar “le Vieux Bon Dieu”.  De koning wilde er op zijn eentje de rots beklimmen en maakte afspraak met zijn kamerheer rond 17 u. aan de auto.  De koning kwam nooit terug.

Toen de Koning niet op de afspraak vescheen begon de kamerheer een vruchteloze zoektocht en toen hij rond 19 u geen spoor van de Koning vond sloeg hij alarm en belde het Paleis te Brussel op. Pas om 2 uur ’s morgens werd het lijk van Koning Albert I gevonden …in het struikgewas aan de voet van de rots . Hij lag op de rug, de ogen open, star naar de hemel gericht . Het levenloze lichaam van de Vorst vertoonde een zeer diepe wonde aan het hoofd. De schedel van de koning was verbrijzeld. De koning werd in een auto gelegd en naar het Paleis te Laken getransporteerd..

Onmiddellijk kwamen er een aantal vragen naar boven.

Hoe kon een ervaren alpinist, die Albert was, van deze rots gevallen zijn? De officiële versie van de feiten hing met haken en ogen aaneen en zat vol tegenstrijdigheden.

Het parket van Namen verklaarde dat de koning, op de top van de rots gekomen, tegen een los stuk steen zou hebben geleund, dat hem vervolgens zou hebben meegesleurd in zijn val. Een doorwinterde alpinist als Albert zou op die manier een debutantenfout hebben gemaakt !

Daarbij was hij alleen de Vieux Bon Dieu gaan beklimmen, wat pure waanzin was.  Alpinisten beoefenen hun sport immers altijd met z’n tweeën, omdat de ene moet instaan voor de veiligheid van de ander. Precies daarom had koning Albert trouwens zijn kamerknecht meegenomen. Waarom zei Albert dan dat de kamerheer beneden moest wachten aan de auto ?

Hoe komt het dat mensen uit de streek al urenlang naar de koning hadden gezocht zonder hem te vinden, en dat kapitein Jacques de Dixmude het lijk al vrijwel meteen aantrof na zijn aankomst bij le Vieux Bon Dieu?

De bril van Albert I was een speciaal model met sterk gebogen en flexibele uiteinden die rond de oren klemmen. De bril van de koning is gevonden alsof hij neergelegd was op de zijkant van de spleet onder het platform. Onbeschadigd en zonder enig spoor van bloed. De koning was sterk bijziende en zou zijn bril maar afzetten om iets van heel dichtbij te bekijken. Hoe legt men dit uit ?

Waarom werd het lichaam van de koning, in strijd met alle regels, nog voor het parket ter plaatse kwam naar Laken teruggebracht?

Waarom werd er geen lijkschouwing verricht, iets wat in deze omstandigheden altijd gedaan werd?

Waarom bestaat er geen overlijdensakte door een arts en zijn er geen duidelijke foto’s als bewijsmateriaal van de verwondingen bij het gevonden lijk ?

Hoe komt het dat de koning die toch een behoorlijk aantal meters naar beneden smakte, slechts één enkele dodelijke hoofdwonde had, en voor de rest niet het minste schrammetje?

De verlovingsfoto van het koninklijke paar.

Dit leek echt op een doofpotoperatie. De waarheid moest wel elders liggen.

Er bestaan verschillende theorieën die een antwoord pogen te geven op die onbeantwoorde vragen.

De eerste veronderstellingen is deze dat het om moord ging. Deze therie heeft alles te maken met de dreigende houding van Nazi Duitsland. Koning Albert wou het Frans-Belgische militaire akkoord opzeggen en terugkeren naar een neutrale vredespolitiek. Frankrijk had daar de grootste moeite mee en zou een huurmoordenaar naar Marche les Dames hebben gestuurd om de Koning te vermoorden. Zodoende kwam zijn zoon op de troon en deze zou gemakkelijk te manipuleren zijn. Onder Leopold III werden de militaire banden met Parijs inderdaad nauw aangehaald.

Een tweede therie heeft het over zelfmoord. Albert I viel niet van de rots maar sprong er af. Dit zou uitleggen waarom zijn lichaam zo ver van de rots lag. Volgens de mensen die hem kenden wad Albert I de laatste jaren nogal zwartgallig. Zo schreef hij vier jaar eerder aan zijn dochter Marie-José:  “Ik ben dicht bij het eindpunt.”  Enige afscheidsbrief werd echter nooit teruggevonden.

Elisabeth, de “Engel van de Ijzer”

Zou het turbulente huwelijksleven van het vorstenpaar misschien aan de basis liggen van wat er gebeurd was ?

De roddels op over het liefdesleven van zowel de koning als de koningin waren niet uit de lucht. De meesten vonden dat het koppel een echt koppel was.  De Koning Ridder en de Engel van de Ijzer waren zeer geliefd.

Toch hadden ze beiden een eigen leven, weliswaar in goede onderlinge verstandhouding.

De Koningin had meer dan waarschijnlijk verschillende minnaars. Albert Einstein, op de vlucht voor de nazi’s verbleef even in  De Haan en zou Elisabeth meer dan gewoontjes hebben gekend. Ook zou zij quasi zeker een verhouding en misschien wel meer hebben gehad met haar vioolleraar, Eugene Ysaye.

Van Albert zei zijn zoon, de latere Prins Karel : “Hij hield net als ik van de vrouwtjes.”

Graaf de Grünne, een van de eersten ter plekke in Marche-les-Dames, word vermeld als liefdesrivaal en kandidaat-moordenaar. Albert zou dus vermoord zijn door een bedrogen echtgenoot, of misschien zelfs door een aan de kant geschoven minares. Mogelijk zou zelfs Elisabeth zelf de Koning hebben doodgeschoten na een ruzie en dan het lijk hebben laten dumpen in Marche les Dames. Bij het nieuws van de dood zei ze geen woord en liet ze geen traan.

Journalist Jacques Noterman schreef een spannend en ophefmakend boek : “De val van Albert I”.  Aan de hand van doorgedreven onderzoek laat Noterman de vele tegenstrijdigheden in het onderzoek de revue nog eens passeren.

Noterman houdt vier thorieën over : zelfmoord, een bedrogen echtgenoot, een jaloerse minnares en de koningin zelf. Noterman veronderstelt in alle ernst dat de koning werd doodgeschoten door de koningin in Laken, tijdens een uit de hand gelopen ruzie, waarna het lijk naar Marche-les-Dames werd gereden om er van de rots te worden gegooid.

Er is echter geen tastbaar bewijs, dgeen forensische zekerheid mat andere woorden. Deze kan er alleen komen als men het lijk van Albert I zou opgraven.

Dit bericht werd geplaatst in Geschiedenis en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s