Marie Dubois

Marie Dubois, geboren Pauline Claudine Lucie Huze 12 januari 1937 in Parijs, is een Franse actrice.

Ze was een van de iconen van de Franse cinema. Ze speelde zowel in zgn. “Artfilms” als in grote kaskrakers. Ze verdween praktisch van het scherm in de late jaren 70, omdat ze lijdt aan Multiple Sclerose. Sinds  2001 zet ze zich publiek in voor de strijd tegen de ziekte..

Claudine Huzé volgde drama. Wanneer ze afstudeert verschijnt ze bijna onmiddellijk  in verschillende stukken van allerlei aard maar ze wordt echter definitief uit het anonimaat gehaald door haar optreden  voor TV in “Les Cinq Dernières Minutes” een detective reeks.

De eerste Screentest.

François Truffaut vraagt haar onmiddellijk voor een rol in “Tirez sur le Pianiste” naast Charles Aznavour. Van Truffaut krijgt ze de artiestennaam Marie Dubois, als hommage aan een heldin van een roman uit 1952 van schrijver en dichter Jacques Audiberti). Het was tijdens het draaien van deze film dat ze de eerste symptomen kreeg van haar ziekte.  Ze is dan 23 jaar oud en geeft er de voorkeur aan te dit gauw te vergeten.

Ze  speelt in “Une femme est une Femme” van Jean-Luc Godard, “Jules et Jim » van François Truffaut en « La Ronde Roger » van Vadim.

Ondertussen is ze een populaire actrice geworden en ze wordt ook gevraagd door Georges Lautner, Henri Verneuil en Edouard Molinaro. In 1964 speelt ze de dochter van Jean Gabin in “L’age ingrat” naast Fernandel.

Het grote succes komt met haar rol als Juliette in “La Grande Vadrouille” van Gerard Oury, waar zij met haar blonde haar en blauwe ogen het hart van Bourvil en de rest van de wereld verovert.

In 1965 speelt ze samen met Bourvil en Lino Ventura in “Les Grandes Gueules” .  Ze vindt dan Jean-Paul Belmondo terug in “Le Voleur” van Louis Malle. En ze speelt met Michel Simon in een van zijn  laatste films, “Sacré Grand Père”.

In 1972 wint ze de prijs van de Académie Nationale du Cinéma voor haar rol als Alice in “Les Arpenteurs”. Nog een groot succes komt er met  “Vincent, François, Paul et les autres” van  Claude Sautet in 1974.

De erkenning van haar collega’s kwam in 1977 toen ze de Cesar voor Beste Actrice in een Bijrol won voor “La Menace” van Alain Corneau, waar ze de jaloerse vrouw speelt naast Yves Montand.

Na deze opnames krijgt ze weer te maken met haar ziekte die ze al die tijd negeerde, twintig jaar na de eerste waarschuwingen. Van dan af zal ze nog slechts bijrollen spelen in kleinere films.

In 2001 engageert ze zich publiekelijk in de strijd tegen multiple sclerose en getuigt ze in een campagnefilm van Alain Corneau.

Op 3 november 2007 verloor ze haar man Serge Rousseau (acteur en agent) met wie ze was getrouwd in 1961, vader van haar dochter Dominique.

1960 : Tirez sur le pianiste van François Truffaut : Lena

1964 : L’Âge ingrat van Gilles Grangier : Marie Malhouin

1965 : Les Grandes Gueules van Robert Enrico : Jackie

1966 : La Grande Vadrouille van Gérard Oury : Juliette.

1967 : Ce sacré grand-père van Jacques Poitrenaud : Marie.

1970 : La Maison des Bories van Jacques Doniol-Valcroze

1971 : Bof… Anatomie d’un livreur van Claude Faraldo.

1974 : Vincent, François, Paul et les autres van Claude Sautet : Lucie.

Dit bericht werd geplaatst in Film, Gezichten uit het verleden en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s