“Malgré – Elles”

“Malgré-Elles” of de donkere kant van het Derde Rijk

Een telefilm uitgezonden op dinsdag 09 oktober France 3 op het leven van twee Elzassers  in volle Tweede Wereldoorlog …

Ogenschijnlijk een door de weekse téléfilm, waar de Fransen zowat het monopolie op hebben. Neen, dit is een belangrijke film, die de duistere kant van het “Dritte Reich”  laat zien.

Dit is het hart van het nationaal-socialistische Project : “De Führer heeft ons nodig om een nieuw ras te creëren  dat de wereld zal regeren creëren” zei een vrouw in een “Lebensborn huis”  leefde waar ze twee “SS-Kinder” had.

“Malgré-Elles” is het verhaal van twee jonge Elzassers, geboren in 1925 en 1926 te Kaysersberg, hoewel het dorp naam niet wordt uitgesproken in de film : Alice Fabre, omgedoopt tot Alicia Faberlich (!) en Lisette Weiss.

Voor hen breekt de tijd aan van de Reichsarbeitsdienst, RAD, die op de harde manier de Hitlerjugend vormt. De Elzas (van Duitsland afgenomen als compensatie voor de eerste Wereldoorlog) wordt onmiddellijk weer geannexeerd na het begin van de tweede wereldoorlog.

De twee ondertussen vriendinnen bevinden zich in september 1943 in het kamp in Beieren Werneck : sport, oefeningen, klusjes van allerlei aard, de eed aan de vlag …

De Duitsers zijn op hun hoede want de Elzassers zijn francofiel gebleven. Uit de mond van Lisette horen we een licht ander discours : “de Duitsers zijn beter voor de Elzas, het zijn de” Duitsers die de werkloosheid hebben teruggedrongen. De Führer zelf komt uit het volk. Hij  leert ons solidariteit en onszelf te overstijgen. We worden tot oorlog gedwongen omwille van de vrede.”

Voor de Fransen waren de Elzassers niets meer dan collabo’s .

Van de RAD worden de twee gezonden naar een fabriek dat wapens maakt, obussen. In Günzburg, in de Kriegshilfsdienst.

Vandaar gaat het naar een “Lebensborn Huis”, een fabriek van het zuivere ras. Hun verschrikkelijk lot zal ze daar voorgoed aan elkaar binden. …..

Deze donkere, maar boeiende film werd gefilmd in de Elzas Obernai, Kientzheim Turckheim Sigolsheim, Boersch, en Osthoffen Bitche.

De film eindigt vandaag, met de pijnlijke getuigenis van Alice, bijna grootmoeder, een getuigenis voor de wereld om dit nooit te vergeten.

Een ontroerende film en een eerbetoon aan deze vergeten geschiedenis.

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Film, Geschiedenis, Oorlog en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s